باور نادرست: واکسیناسیون در کودکی، از ما در مقابل بیماری‌های جدی محافظت می‌کند.

0

باور نادرست: واکسیناسیون در کودکی، از ما در مقابل بیماری‌های جدی محافظت می‌کند.

حقایقی که بسیاری از پزشکان نیز نمی‌دانند – قسمت ششم

کاری بسیار منطقی است که به محض تولد نوزاد، در اسرع وقت واکسیناسیونش را برای محافظت از او در مقابل بسیاری از بیماری‌های جدی دوران طفولیت که می‌توانند به سلامتی‌اش آسیب برسانند، انجام دهید.

متخصصان کودک، برنامه‌های ایمنی مهمی را برای اطمینان از اینکه نوزاد بدون محافظت رها نشود، در نظر گرفته‌اند. در سال‌های گذشته، کودکان بسیاری با فلج اطفال، سرخک، اوریون، سرخجه، آنفلوآنزا، آبله، دیفتری، سیاه سرفه و … دست‌وپنجه نرم کردند که البته بسیاری از آن‌ها بدون هیچ حادثه ای (به جز فلج‌ اطفال که بیشتراوقات منجر به آسیب عصبی دائمی می‌شود.) بهبود یافتند. اما برخی دچار عوارض جدی شدند و عده‌ای هم در اثر این بیماری‌هافوت کردند.

علم مدرن راهی را برای مصونیت کودکان از این بیماری‌ها کشف کرده، به شکلی که هرگز به آن‌ها مبتلا نمی‌شوند. سوال اینجاست که، به چه قیمتی؟

اگر یک لحظه به این بیندیشیم که نوزادی را با غدد تیموس نابالغ (غده اصلی سیستم ایمنی بدن که تا پنج سالگی بالغ نمی‌شود.) در معرض ویروس‌های ضعیف و زنده بیشماری قرار می‌دهیم، آن‌هم بسیار مکررتر از احتمال ابتلا کودک به آن بیماری، آن‌گاه ممکن است آماری را که از مشکلات کودک قبل از سن بلوغ سیستم ایمنی‌اش دردست داریم، بیشتر درک کنیم.

به جای کاهش بیماری‌های دوران کودکی و بهبود سلامتی نسل‌های آینده و مصون ماندنشان در مقابل بیماری‌هایی که بشر چندین هزارسال
است با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، متاسفانه شاهد افزایش چشمگیر بیماری در کودکان بودیم. امراضی از قبیل ADD،ADHD، اوتیسم، آلرژی، بیماری‌های عفونی، بیماری‌های خود ایمنی و مهمتر از همه، سرطان. سرطان افزایش وحشتناک و چشمگیری در کودکان دهه‌های اخیر داشته و متاسفانه هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی‌اش وجود ندارد. میزان مرگ ‌و میر ناشی از سرطان در کودکان به شکل تاسف‌برانگیزی بالاست، هرچند که تکنولوژی، مرگ را به تاخیر می‌اندازد.

آیا می‌توان این میزان مرگ‌ومیر را مرتبط با واکسیناسیون ندانست؟ آیا ما بیماری های کم خطرتر را با مشکلاتی خیلی جدی‌تر معامله نکردیم؟ چطور نژاد بشر هزاران سال بدون واکسیناسیون موفق شد که جان سالم به در ببرد؟ آیا ما با دخالت‌هایمان، سیستم ایمنی ضعیفی را به جای سیستم ایمنی قوی که بدن می‌بایست داشته باشد ایجاد نکردیم؟ آیا ممکن است که دخالت‌هایمان در مسیر جهش ژنتیکی طبیعی انسان برای کنار آمدن با این دسته بیماری‌ها، اختلال ایجاد کرده‌ باشد؟  از این دست، پرسش‌های بی‌پاسخ بسیاری ذهن مرا به خود مشغول کرده‌اند. به عقیده من، با توجه به آن‌چه گفته‌شد، اپیدمیولوژیست‌ها باید نگاه عمیق‌تری به احتمالات و قطعیات بین واکسیناسیون و مرگ ‌و میر کودکان داشته ‌باشند.

Leave A Reply