باور نادرست: بد بودن التهاب

0

باور  نادرست: بد بودن التهاب

حقایقی که بسیاری از پزشکان نیز نمی‌دانند – قسمت دوم

با هر دکتری که در مورد التهاب مشورت کنید، جواب یکسانی  می‌شنوید:”داروی ضد التهاب یا همان کورتون.” با اینکه مصرف این دارو بی‌تردید درد شما را تسکین می‌دهد، اما آیا این کار واقعا اولین قدمی است که ما باید برداریم؟ آیا التهاب بد است؟ آیا اتفاقی است که بعد از تجربه‌های ناخوشایند برای بدنمان می‌افتد؟ یا اختلالات فیزیولوژیکی که با بروزشان دچار مشکل می‌شویم؟ ما شرطی‌ شده ایم که به این اتفاق به چشم مشکلی دردسرساز نگاه کنیم. پس باید آن را با دارو رفع کنیم؟ جواب منفی است.

التهاب یک واکنش مستقیم و طبیعی از سوی سیستم ایمنی بدن است که برای سم‌زدایی، ترمیم و محافظت از بافت‌هایی انجام می‌شود که تحت فشار ناشی از فعالیت و یا فشارهای متابولیسم داخلی قرار دارند. اگر اهمیت هدف این فرآیند را درک کنیم، نه تنها سرکوبش نمی‌کنیم که به تکمیل دوره‌‌‌اش نیز کمک خواهیم‌کرد.

هر زمانی که بافت‌های بدن ما تحت فشارهای فعالیت یا متابولیسم قرار گیرند، سیستم ایمنی بدن بلافاصله مشکل را شناسایی کرده و برای رفع آن از مسیری به نام “التهاب اولیه” استفاده می‌کند. این مسیر توسط بدن به منظور سم‌زدایی از بافت تحت فشار و آسان نمودن ترمیم بافت‌های آسیب دیده تعبیه شده‌است. (سوخت‌وساز بافت‌های تحت‌ فشار افزایش می‌یابد و ترشحات سمی بیشتری تولید می‌کنند.)

این پاسخ “التهاب اولیه” هیچوقت در سطوح پایین فشار و تا وقتی که توانایی حل کردن مشکل را داشته ‌باشد، علائمی نشان نمی‌دهد. به‌ شکلی که حتی خودتان هم متوجه این فرآیند نخواهید‌ شد، چرا که از نشانه‌های خاصی مثل درد، تورم، گرگرفتگی و تب خبری نیست.نشانه‌های اصلی التهاب تنها زمانی رخ می‌دهد که با سطح سریع و بالایی از فشار در یک ناحیه روبرو باشیم. مانند آسیب حاد، فشارهای مداوم، واکنش به آلرژی یا سم و همینطور در صورت بروز بیماری‌های متابولیک.

در شرایطی که فشار بافت‌ها فراتر از توانایی این مسیر باشد و یا واکنش التهاب اولیه به هر دلیلی ناکارآمد باشد سیستم ایمنی از مسیر ثانویه یا مسیر سخت وارد می‌شود. این مسیر، یک مسیر حفاظتی است و با سازش سلولی، مشکل را برطرف خواهد کرد که البته این فرآیند با مواد دردزایی همراه است که برای جلوگیری از “فعالیت بیشتر یا کمتر از حد معمول” بافت‌های درگیر، ترشح می‌شوند. بنابراین بیمار متوجه خواهد شد که مشکلی وجود دارد، زیرا درد را احساس می‌کند.

حالا که این توضیح ساده از فرآیند التهاب را مطالعه کردید، درک بهتری از فواید آن خواهید داشت. ااتهاب راهی است که بدن برای مقابله با این مشکلات، در پیش می‌گیرد. پس مشخصا داروهای ضد التهاب، وظایف بدن را برای سم‌زدایی، ترمیم و محافظت از خود مختل می‌کنند. علاوه بر آن، به بار سمی بدن افزوده و عوارض جانبی متنوعی ایجاد می‌کنند.

آنچه بیشتر مدنظر ماست این است که به شکل تجربی، به بدن برای رفع این مشکل کمک کنیم. به عبارت‌دیگر، ما قصد داریم به جای رفع التهاب با دارو، به کارآمدتر شدن مسیر التهاب اولیه کمک کنیم. داروهای طبیعی بسیاری اعم از هومیوپاتی، تغذیه‌ای و یا گیاهی وجود دارند که می‌توانند عمل به این وظیفه را برای بدن آسان‌تر کنند. علاوه بر این، به دنبال تشخیص دلایل ناکارآمد بودن این مسیر در بعضی موارد هستیم. به منظور شناسایی اینکه چرا سیستم ایمنی بدن به وظیفه تعیین‌شده‌اش آن‌طور که باید، عمل نمی‌کند، باید نگاه جامع‌تری به فیزیولوژی بیمار بیندازیم. برای این کار ما نیاز به درک شیوه‌زندگی، رژیم غذایی، سلامت غدد آدرنال بیمار، وجود حساسیت‌های غذایی، سطح رادیکال‌های آزاد (رادیکال‌های آزاد ترکیباتی اند که اساسا مسئول آسیب سلولی و فرسودگی در گذر زمانند.) تجزیه و تحلیل عملکرد متابولیک و آزمون‌های دیگری داریم. به‌عبارت‌دیگر، ما نیاز به تصویری از وضعیت سلامتی کلی بیمار داریم و نباید تنها روی بخش آسیب‌دیده تمرکز کنیم.

Leave A Reply